مدل جدید فروش غول های خودروساز - وبلاگ میزبانی وب

به گزارش وبلاگ میزبانی وب، غول های خودروساز در واکنش به دو تغییر در بازار جهانی خرید خودرو، مدل جدید فروش را با سرعت بالا به اجرا درآورده اند. برند های خودروسازی برای حل مساله رکود خرید و همچنین تطبیق با سبک جدید زندگی در شهر های متراکم، بخشی از بازار خود را به فروش خدمت به جای فروش مالکیت اختصاص داده اند. خودروی اشتراکی را استارت آپ ها راه اندازی نموده بودند.

دنیای اقتصاد در ادامه نوشت: نشریه اکونومیست در جدیدترین شماره خود به کسب و کار جابه جایی مسافر و تاثیر آن بر شرکت های خودروساز پرداخته است. در این گزارش آمده است که در دهه های پس از جنگ دنیای دوم شرکت های خودرو ساز قهرمانان بی، چون و چرای اقتصاد حمل و نقل شخصی بودند. رقابت و اقتصاد، خودرو ها را برای میلیون ها راننده در کشور های صنعتی از طریق ای به صرفه مبدل کرد.

در دهه های 1980 و 1990 شرکت هایی، چون جنرال موتورز و تویوتا ثروتمندترین و عظیم ترین سرمایه های بازار دنیا را در اختیار داشتند و وقتی نوبت به گشت و گذار در شهر ها می رسید هیچ چیز قادر به رقابت با خودرو نبود. امروز، اما این تصویر تغییر نموده است؛ به طوری که با ارزش ترین شرکت های فعال در تجارت جابه جایی مسافر تنها دو شرکت تویوتای ژاپن و فولکس واگن آلمان هستند. جلوتر از همه هم تسلا قرار گرفته است، یک شرکت آمریکایی که وسایل نقلیه الکترونیکی را به یک رقیب جدی موتور های احتراق داخلی تبدیل نموده است.

به این ترتیب پس از کندی شرکت های خودروسازی در واکنش به تسلا، این شرکت ها در حال آشنایی با برقی سازی محصولاتشان هستند. حالا هم اختلال دیگری در گوشه و کنار کمین نموده است؛ تغییر در عادات و تکنولوژی شرکت های خودروساز را مجبور نموده تا در خصوص نحوه فروش، استفاده و مالکیت خودروهایشان تجدید نظر نمایند. در این زمینه هربرت دیس Herbert Diess رئیس شرکت فولکس واگن اعتراف می نماید که مالکیت لزوما آن چیزی نیست که شما فکر می کنید، شما زمانی یک خودرو می خواهید که به آن احتیاج دارید.

به این ترتیب به نظر می رسد که مفهوم مالکیت خودرو در حال تغییر است، البته این به معنای آن نیست که خودروی شخصی منسوخ شده است، ولی کسب و کار جابه جایی در آینده مفهومی عظیم تر پیدا نموده و به طور حتم صنعت خودرو را متاثر از خود خواهد نمود. محاسبات شرکت مشاوره IHS Markit نشان می دهد آنچه جابه جایی جدید نامیده می گردد تا سال 2030 درآمدی به ارزش 400 میلیارد دلار ایجاد خواهد نمود، شرکت KPMG، اما این رقم را یک هزار میلیارد دلار محاسبه می نماید. شرکت Accenture نیز تخمین می زند درآمد های حاصل از جابه جایی که فروش خودرو را نیز شامل می گردد، تا سال 2050 به 6/ 6 هزار میلیارد دلار خواهد رسید، حمل و نقل جدید 40 درصد از ارزش کل را تشکیل می دهد.

خودرو های شخصی همچنان بخش عظیمی از این اکوسیستم جدید خواهند بود؛ آن ها هنوز هم وسیله نقلیه ترجیحی مردم دنیا هستند. به ازای هر10 مایل مسافرت آمریکایی ها هشت مایل، اروپایی ها هفت و چینی ها شش مایل را با استفاده از وسیله نقلیه شخصی می پیمایند. حتی در اروپا که حمل و نقل عمومی نسبت به آمریکا و چین محبوب تر است، در سال 2017 تنها یک مایل در هر 6 مایل با اتوبوس یا ترن پیموده شده است؛ و اوبر تنها 5/ 1 درصد از کل مسافتی که در بازار مادری اش پیموده شده را در اختیار دارد.

در واقع از بعضی جهات همه گیری کرونا موقعیت قطبی خودرو را تقویت نموده است؛ بسیاری افراد از ترس عفونت کرونا از وسایل نقلیه مشترک چه اتوبوس یا تاکسی اجتناب نموده اند. یک نظر سنجی درباره عادات سفر آمریکایی که توسط مرکز تحقیقاتی LEK اجرا شده نشان می دهد مسافرت با خودرو در سال گذشته میلادی تنها 9 درصد کاهش داشته است، در حالی که استفاده از حمل و نقل عمومی و سرویس های درخواست سواری کاهشی 55 تا 65 درصدی را تجربه نموده اند. گرچه امروز نوجوانان کمتر از والدین شان به نشستن پشت فرمان علاقه نشان می دهند، این رفتار با رسیدن شان به 20 سالگی تغییر می نماید.

اشتیاق برای خودروی شخصی در بازار عظیم چین همچنان قوی است؛ در سه ماه نخست سال فروش خودرو در چین تقریبا به سطح قبل از کرونای خود بازگشته است. جذابیت خودرو ها همچنان در حومه شهر ها و فراتر از آن پابرجاست؛ طبق محاسبات برنشتاین Bernstein بیشتر رانندگی ها خارج از هسته های پرترافیک شهر ها صورت می گیرد. نزدیک به 9/ 0پیمایش با خودرو ها در آمریکا در حومه شهرها، شهر های کوچک و مکان های روستایی صورت می گیرد که در بیشتر مواقع خودروی شخصی تنها گزینه است.

در عوض در مرکز شهر ها انقلابی اتفاق افتاده است؛ آنجاست که مالکیت شخصی در خطر قرار می گیرد، اشکال جدید حمل و نقل ظهور می نمایند و رقابتی میان تامین نمایندگان خدمات جابه جایی مسافر دربرمی گیرد و مصرف نمایندگان را با شبکه ای از سرویس های متفاوت مربوط می نماید. اوبر، دی دی و دیگران در صورت تقاضای مصرف نمایندگان خدمات سواری ارائه می دهند. بانک سرمایه گذاری مورگان استنلی Morgan Stanley پیش بینی می نماید پس از سال ها زیان اوبر و رقیب آمریکایی دیگرش لیفت LYFT، باید در سال 2022 سودده شوند.

شرکت هایی، چون زیپ کار Zipcar این امکان را برای مردم ایجاد نموده اند تا برای چند ساعت یا حتی چند دقیقه خودرو کرایه نمایند. شرکت آمریکایی تورو Turo، یکی از چند شرکتی است که خدمات حمل و نقل اشتراکی ارائه می دهد، شرکتی جدید که تا به امروز 90 میلیون راننده در 22 کشور ثبت نموده و راننده هایی که جای خالی در ماشین دارند را به مسافرانی که قصد سفر در همان راستا را دارند متصل می نمایند.

طرح های دوچرخه اشتراکی در لاین های معین شده با اسکوتر های برقی کرایه ای در رقابت هستند. قبل از همه گیری کرونا مشاوران مکنزی McKinsey تخمین زده بودند که اجاره اسکوتر های برقی می تواند تا سال 2030 در سراسر دنیا تا 500 میلیارد درآمد ایجاد کند. حتی در صورت اینکه تاکسی های پرنده بالاخره به پرواز درآیند، شرکت های توسعه دهنده آنها، چون جابی Joby چند میلیارد دلار ارزش کسب خواهند کرد.

تمام این اشکال حمل و نقل از طریق اپلیکیشن های تخصصی برنامه ریزی سفر برای انجام سفر های یکپارچه به یکدیگر وصل شده اند، که این امکان را به مسافران می دهند تا برای رسیدن به یک ایستگاه، اسکوتر اجاره نمایند، مترو سوار شوند و بعد برای آخرین مایل باقی مانده اوبر بگیرند، یا هر ترکیب مناسب دیگری از قیمت و زمان سفر را که برایشان مناسب است انتخاب نمایند.

شرکت های خودروساز نیز می خواهند داخل شوند؛ بسیاری با سرمایه گذاری در شرکت های نو رسیده این کار را انجام داده اند؛ جنرال موتورز در سال 2016 حدود 500 میلیون دلار در لیفت سرمایه گذاری کرد و فولکس واگن نیز 300 میلیون دلار در اپلیکیشن درخواست تاکسی اروپایی گت Gett گذاشت. تویوتا نیز در اوبر، دی دی و شرکت درخواست سواری سنگاپوری گرب Grab، سرمایه گذاری نموده است. جنرال موتورز از آن موقع سهام خود را فروخته است، ولی تویوتا و فولکس واگن آن را برای خود حفظ نموده اند.

شرکت های خودروساز نیز در حال رویارویی با رقبا بوده اند؛ که از آن جهت که بسیاری از شرکت های خودروساز با اصول پرداخت برای استفاده به جای مالکیت آشنایی دارند، مفید است. در این زمینه هاکان ساموئلسون Hakan Samuelsson رئیس شرکت ولوو، معتقد است انتقال از مالکیت به سمت کاربری Usership می تواند بسیار سریع اتفاق بیفتد.

پنج سال قبل، جنرال از برند خدمات اشتراک سفر و خودرو ماون Maven رونمایی کرد. در همان سال شرکت فورد نیز سرویس مینی بوس اشتراکی چاریوت Chariot را در اختیار گرفت و فولکس واگن نیز از MOIA رونمایی کرد که 1300 نفر را در یک سرویس درخواست سواری به کار گرفته است. در سال 2019 هم شرکت های بی ام دبلیو و دایملر، دو تولیدنماینده آلمانی خودرو های لوکس، کسب و کار های جابه جایی مسافر خود را در یک سرمایه گذاری مشترک به نام Free Now ترکیب کردند و تویوتا نیز از پلت فرم اشتراک خودرو و برنامه ریزی سفر خود به نام کینتو Kinto رونمایی کرد که از آن موقع به بسیاری از کشور های اروپایی نیز راه پیدا نموده است.

بعضی از خودروسازان عظیم، چون ولوو (برند سوئدی متعلق به جیلی چین)، آئودی (بخشی از فولکس واگن) و لکسوس (برند لوکس تویوتا) کوشش نموده اند با سرویس های اشتراکی شهرنشینان جوان را به سمت خود جلب نمایند؛ با پرداخت ماهانه از 600 دلار (برای ولوو) تا هزار دلار (برای آئودی و لکسوس) کاربران هر زمان که بخواهند از طریق نقلیه دسترسی پیدا می نمایند. Lynk &Co بابت استفاده از خودروهایش از کاربران ماهانه 500 یورو معادل 595 دلار دریافت می نماید و آلن ویسر Allan Visser رئیس این شرکت برند خود را نتفلیکس خودرو ها می داند.

هرچه رابطه میان برند های خودرو و مشتریان پیوسته تر باشد و جایگزین فروش های یکباره گردد، این رابطه مستقیم تر نیز می گردد. تسلا پیشگام فروش اتومبیل در سالن های خود بود، همان طور که اپل با ابزار های خود این کار را می نماید. سایر خودروسازان نیز شروع به پیروی از این الگو نموده اند؛ Lynk & Co خودرو های خود را به صورت آنلاین می فروشد و ولوو در ماه فوریه گفت این شرکت نیز فروش آنلاین را شروع خواهد نمود. این فرایند با شروع همه گیری کرونا سرعت گرفته است به طوری که خریداران خودرو را از دلالان خودرو به سمت اینترنت سوق داد.

فروش مستقیم وسایل نقلیه رابطه ای با خریداران ایجاد می نماید که می تواند به سرویس های فروش در آینده یاری کند. ممکن است بعضی از این ماجراجویی ها پیروز نباشند؛ بعضی از آن ها همین حالا هم کنار گذاشته شده اند؛ شرکت فورد در سال 2019 از چریوت Chariot بیرون آمد. ماون نیز یک سال بعد مثل ماجرای دوچرخه تاشو متوقف شد. چند ماه پیش Free Now بی سر و صدا تجارت اسکوتر های برقی خود را کنار گذاشت و در ماه مارس نیز اپلیکیشن ParkNow را فروخت. ولی خودروسازان قدیمی به هیچ وجه گوشی برای شنیدن این واقعیت ندارند که تا چند دهه دیگر ممکن است خودرو های کمتری بفروشند. اگر تسلا چیزی به آن ها آموخته باشد این است که غفلت کردن از شرایط می تواند به طرز وحشتناکی گران تمام گردد.